منوی اصلی

نوشته های پیشین

آرشيو موضوعی

زمان وامانده

زمان وامانده ، مکان مچاله شده و میان رویا و کابوس دست و پا میزنیـم  

زمانی که گفتیم و نوشتیم و فریاد زدیـم با بحران انرژی هسته ای باید عاقلانه و مدبرانه برخورد شود گوش شنوائی نبود ... نـه اینکه من بگویم و بنویسم تحلیل گران نوشتند و سیاستمداران راه حل پیشنهاد کردند

اما " مـرغ یک پای " جمهوری اسلامی فقط شعار داد که چنین و چنـان می کنیم

امروز هم برسردوراهی ای قرار گرفته ایم ، که هر دو راه به نابودی ایران ختم میشود

یا باید با دول غرب و آمریکا مقابله کنیم و تن به مخاطره دهیـم ، یا باید شرایط آنان را قبول کنیم و تن به ذلـت دهیم

حکومت جمهوری اسلامی ، تریبون سازمان ملل متحد را با منبر وعظ و خطابه اشتباه گرفت و چوب این ندانم کاری را ملت ایران باید بخورد ، امروز حتی روسیـه و چین هم میلی به میانجی گری در رابطه با بحران انرژی هسته ای ایران  ندارند ، شاید آنها هم از سیاست دوگانه ی حکومت خسته شده اند ، حکومتی که هیچ قدمی برای وجهه سیاسی خود برنداشت ، این حکومت جمهوری اسلامی است که با اعمال ضدبشری به جورج بوش اجازه میدهد چنین سخنرانی ایراد کند که : ... ما ایران را آزاد می کنیم ...

دولتمردان جمهوری اسلامی شعور سیاسی ندارند که اگر داشتند در این برهه از زمان با بازداشت های فله ای اعضای  سندیکای اتوبوسرانی ، احکام ناحق برای وبلاگ نویسان و در بند کردن مخالفان ، بهانه به دست آمریکا و متحدانش نمیدادند ، آیا سازش با ملت ایران و پذیرفتن دلسوزی های هموطنان بهتر از تن به جنگ و ذلت سپردن نبـود ؟

                               

                                  مسلمانـان ، مسلمانی کجا رفت ؟

                                  که برعاشق ، ز زاهد جـورها رفت

|+| نوشته شده در  پنجشنبه سیزدهم بهمن 1384 ساعت   توسط آزاده   |